معرفی سبك الماس خبری

سبك نوشتاری الماس خبری (news diamond) دارد جای سبك خبرنویسی هرم‌وارونه (inverted pyramid) را در خبرنویسی آنلاین می‌گیرد. این شیوه خبرنویسی با دو خصیصه وب كاملا سازگار است: سرعت و عمق.

فرایند نوشتن در اتاق‌های خبر بر پایه این دو قدرت بازنگری خواهند شد. پاول برادشاو (Paul Bradshaw) می‌گوید رسانه‌های نوین از یك سو اجازه نشر سریع‌تر خبرها را می‌دهند (تلویزیون و رادیو، بعد موبایل و ایمیل و حالا موبلاگ‌ها یا همان وبلاگ‌های موبایل پایه) و از سوی دیگر وب، رسانه‌ای كامل برای روزنامه‌نگاری است كه به‌طور بالقوه عمیق‌تر و گسترده‌تر از شاهان سابق محتوا و تحلیل؛ یعنی روزنامه‌ها و مجلات است. بنابراین او فرایند جدید نوشتن در دنیای آنلاین را با تاكید بر دو عنصر سرعت و عمق این چنین به تصویر می‌كشد:

 

هشدار (Alert): همین كه خبر به وقوع می‌پیوندد، روزنامه‌نگار یك هشدار برای دبیر می‌فرستد. مشتركان موبایلی و ایمیلی اخبار یا آن‌هایی كه از خبرخوان‌ها استفاده می‌كنند؛ به سرعت در جریان خبر قرار می‌گیرند. این روند هشدار در عین حال با انتساب مالكیت خبر به اعلام‌كننده اولیه آن همراه است.
نسخه اولیه (Draft): گام دوم به یك پست وبلاگی بیشتر شبیه است تا به یك مطلب چاپی یا رادیو و تلویزیونی. نسخه اولیه در حمایت از هشداری كه داده شده است مثل گزارش‌های خبرگزاری‌ها به ارائه نام‌ها، مكان‌ها، جزئیات و منابع می‌پردازد و هر چه جزئیات بیشتری به دست می‌آید؛ آپ‌دیت می‌شود. نقش مهم نسخه اولیه این است كه خوانندگان هشدار را به سایت بكشاند؛ اما در عین‌حال به اطلاع‌رسانی در فضای وبلاگ‌ها هم ادامه می‌دهد.

مطلب / بسته (Article / Package): این مرحله در واقع بین سرعت و عمق قرار دارد، تقریبا حال و هوای یك مطلب كلاسیك روزنامه‌ای را دارد و شبیه مطالب 3 دقیقه‌ای رادیو و تلویزیون است (می‌بینید كه روزنامه‌نگاری آنلاین كماكان نمی‌تواند خودش را از دست بسته‌های سنتی خبری نجات دهد). قضاوت در این باره كه آیا چنین مطلبی در آپ‌دیت اینترنت اصلا از اهمیت برخوردار است یا نه؛ نكته‌ای مهم است.

بافت (Context): مطلب آنلاین می‌شود و با توجه به بافت [یا همان فضای حاكم بر خبر] توسط تعداد فراوانی از لینك چه لینك‌های داخلی و چه لینك‌های خارجی آپ‌دیت می‌شود. در این مرحله منبع خبر به یك پورتال منبع تبدیل می‌شود.

تحلیل / بازتاب (Analysis / Reflection): بعد از خبر نوبت تحلیل می‌رسد. در فضای آنلاین، این امر به این معناست كه هر واكنشی در هر كجای فضای بلاگ‌ها رخ می‌دهد، جمع‌آوری شود ـ به‌ویژه از طریق وبلاگ‌ها و فروم‌های خودتان و منابع مطلع و كسانی ‌كه خبر به آن‌ها مربوط بوده است ـ افرادی كه خبر را پوشش می‌دهند ممكن است تجارب خودشان را در وبلاگ‌های‌شان منتشر كنند. پادكست‌ها هم در اینجا جزو منابعی به شمار می‌آیند كه در این موارد بحث به پا می‌كنند.

حالت تعاملی (Interactivity): این مرحله ممكن است به منابع فراوانی نیاز داشته باشد؛ اما می‌تواند در عین حال كاربر را هم درگیر موضوع كند و به گونه‌ای اطلاع‌رسانی كند كه سایر رسانه‌ها قادر به آن نیستند. یك فروم یا فلش اینتراكتیو (Flash interactive) و یا یك ویكی (wiki) می‌تواند "دنباله بلندی " بسازد كه كاربران را تا مدت‌ها پس از تولید خبر به دنبال خود بكشاند.

شخصی‌سازی (Customization): این حالت در واقع اتوماتیك‌سازی از سوی روزنامه‌هاست. یعنی ارائه سرویس‌های پایه‌ای مشتركان؛ مثل آپ‌دیت ایمیلی و مبتنی بر آر.اس.اس درباره‌ی مطلب.
اتكا به نیازهای اجتماعی (انطباق با علائق جدید سایر خوانندگانی كه خبر را خوانده‌اند) و روزنامه‌نگاری مبتنی بر دیتابیس (database-driven journalism) ـ كه در آن بسیاری از موارد بر حسب متا تگ‌ها همگرا می‌شوند و یا مواردی كه دیتابیس می‌تواند در اختیار محیط ارتباطی كاربر قرار دهد ـ مطرح است.

و بالاخره اینكه به فرهنگی هم نیاز هست كه به تخقق چنین امكاناتی باور داشته باشد.

پاول برادشاو می‌گوید الماس خبری می‌كوشد تا تغییر یك محصول قرن نوزدهمی (خبر) به یك محصول قرن بیست‌و‌یكمی را به تصویر بكشد: روزنامه‌نگاری مدام‌گوینده (iterative journalism) در رسانه‌های نوین، اینكه خبر تا ابد "ناتمام" است.

منبع